HOMELAND

Ten tijde van de Rwandese genocide was Jaqueline Kalimunda 20 en woonde ze in Parijs. Haar vader werd in Rwanda voor hun huis ontvoerd en is sindsdien als vermist opgegeven. Tien jaar later gaat ze terug naar de geboortestreek van haar vader, wat aanleiding geeft tot een interessant dubbelperspectief: haar persoonlijke queeste wordt gecombineerd met gesprekken met de overlevenden, introspectie en luisterbereidheid gaan hand in hand. Ook peilt de maakster naar de manier waarop de geschiedenis zich herhaalt : haar moeder was 20 toen het geweld uit de periode 1960-63 losbrak. Met oog voor compositie en esthetiek tekent zich een belangrijke vraag af : als elke generatie haar eigen bloedbad genereert, zal de derde generatie de geweldscyclus dan kunnen doorbreken ?